وکیل دکتر سیدمهدی حجتی
۰۹ تیر ۱۴۰۴
اشتراک گذاری
سوالات متداول
خیر. این قانون صرفاً ناظر بر عین املاک مشاع است و حقوقی مانند سرقفلی، حق کسب و پیشه و منافع ناشی از اجاره را در بر نمیگیرد.
خیر. قانون افراز و فروش املاک مشاع صرفاً امکان صدور دستور فروش عین مال مشاع را پیشبینی کرده است. این مقررات شامل سرقفلی، حق کسب و پیشه یا منافع ملک نمیشود و دادگاه اختیار قانونی برای صدور دستور فروش این حقوق را ندارد.
عین مشاع به خودِ مال غیرمنقول مانند زمین، آپارتمان یا مغازه گفته میشود که بین چند نفر مشترک است. اما منافع مشاع، حق استفاده یا بهرهبرداری از آن مال است. قانون فروش املاک مشاع فقط درباره عین مال وضع شده و قابل تسری به منافع نیست.
خیر. سرقفلی یک حق مالی مستقل از مالکیت عین ملک است و ماهیتی قراردادی دارد. بنابراین مقررات مربوط به فروش املاک مشاع درباره آن قابل اعمال نیست.
خیر. صرف وجود اختلاف میان شرکا، مجوز صدور دستور فروش سرقفلی نیست. انتقال سرقفلی نیازمند وجود مبنای قانونی یا توافق میان صاحبان حق است.
خیر. عدم امکان استفاده مشترک از منافع، بهتنهایی اختیار قانونی برای صدور دستور فروش ایجاد نمیکند. در چنین شرایطی ممکن است راهکارهای حقوقی دیگری مانند تقسیم منافع، مطالبه اجرتالمثل یا طرح دعاوی قراردادی مطرح شود، اما دستور فروش منافع پیشبینی نشده است.
این موضوع به نوع رابطه حقوقی، قرارداد اجاره، قوانین حاکم و وضعیت مالکیت بستگی دارد. اما اصل بر این است که انتقال سرقفلی ماهیتی قراردادی دارد و در مواردی نیازمند رعایت شرایط قانونی و قراردادی است.
مهمترین دفاع این است که قانون افراز و فروش املاک مشاع یک قانون استثنایی است و تنها درباره فروش عین مال مشاع وضع شده است. از آنجا که سرقفلی و منافع ملک خارج از قلمرو این قانون هستند، دادگاه اختیار صدور دستور فروش آنها را ندارد.
خیر. قوانین استثنایی باید به صورت مضیق تفسیر شوند. بنابراین دادگاه نمیتواند مقررات مربوط به فروش عین مشاع را به حقوقی مانند سرقفلی یا منافع تسری دهد.
در صورتی که خواسته دعوا صرفاً صدور دستور فروش سرقفلی یا منافع مشاع باشد و مستند قانونی دیگری ارائه نشود، دادگاه معمولاً مبنای قانونی برای پذیرش چنین درخواستی نداشته و دعوا قابل رد خواهد بود. البته نتیجه نهایی هر پرونده به اسناد، قراردادها و اوضاع و احوال آن بستگی دارد.
.png)
